Behringer MonoPoly Synthesizer

• Klon Korg MonoPoly (1981)
  
• Syntezator analogowy
• Klawiatura z 37 klawiszami
• Monofoniczny/unisoniczny, duofoniczny lub parafoniczny
• 4 oscylatory
• 4 przebiegi na oscylator
• Generator szumów
• PWM z 3 źródłami
• Modulacja krzyżowa
• Detune
• Portamento
• Filtr 24 dB Lowpass (SSM 2044)
• 2 obwiednie ADSR
• 2 LFO
• Pamięć akordów
• Arpeggiator
• Kątowy panel sterowania
• Wejścia i wyjścia CV/Gate
• MIDI In/Out/Thru
• USB

Generowanie dźwięku

Cztery analogowe oscylatory w MonoPoly mają taką samą strukturę i zapewniają solidną podstawę dźwiękową z przebiegami trójkątnymi, piłokształtnymi, PWM i PW w czterech pozycjach oktawowych (16", 8", 4", 2"). Fakt, że rozróżnia się tutaj PW i PWM, wynika z "sekcji efektów", w której ustawia się stałą szerokość impulsu za pomocą PW i jednocześnie moduluje szerokość impulsu innego generatora tonów lub LFO (PWM). Po wyregulowaniu głośności wszystkich VCO, są one podawane do filtra 24dB Lowpass, który jest oparty na układzie SSM2044. Jest on znany ze swojego tłustego brzmienia przy niskich częstotliwościach i prostego zachowania przy obcinaniu. Koneserzy słyszeli ten filtr również w Korg Polysix, PPG Wave 2.2 i E-MU SP-1200. Generator szumu może być również miksowany niezależnie od konfiguracji głosu.

Efekty?

Ta sekcja jest skuteczna, ale pogłos lub Delay nie są tutaj dostępne. Odnosi się to do przypisań modulacji dla oscylatorów. Istnieje kontrolka do ręcznego ustawiania szerokości impulsu wszystkich (wybranych) oscylatorów, inna kontroluje intensywność modulacji szerokości impulsu i wykorzystuje LFO 1 (cztery przebiegi), LFO 2 (tylko sinus) lub obwiednię filtra jako źródło. Detune służy do przestrajania czterech VCO względem siebie, tworząc bardzo gęste i żywe dźwięki. Dostępna jest również modulacja krzyżowa, która jest bardzo bogata w dźwięki i obejmuje wszystko, od dźwięków synchronizacji po FM.

Modulacja i arpeggiator

Tutaj jest bardzo klasycznie; dwie obwiednie ADSR są na stałe przypisane do filtra i VCA. Istnieją również dwa LFO, choć są one inaczej wyposażone. Pierwszy ma przebiegi trójkątny, piłokształtny, rampowy i kwadratowy, drugi sinusoidalny. Oba są przypisane do swoich miejsc docelowych w sekcjach Wheel i Effects, a ich intensywność jest regulowana. Modulacje oscylatora również znalazły swoje miejsce w efektach. Jako pomoc w graniu dostępny jest również Arpeggiator z różnymi trybami, który rozwija swój potencjał, szczególnie w przypadku obracających się głosów, a także zapewnia klasyczny "Italo disco flair".

Rozkład głosów

Ponieważ MonoPoly posiada filtr i VCA, instrument jest monofoniczny lub parafoniczny w zależności od trybu. Cztery generatory tonów chcą i mogą zrobić więcej niż tylko być dostrojone do siebie nawzajem. Potężny tryb unison jest w rzeczywistości również klasycznym trybem mono, ponieważ wszystkie oscylatory, których głośność jest wyższa od zera, brzmią tutaj jednocześnie; wszystkie cztery przestrojone względem siebie są zatem bardzo tłustym dźwiękiem mono. Znajduje się tu również tryb akordów; do czterech nut można zagrać jednym palcem po wejściu. Pierwszy tryb poly oznacza parowanie 2x2 źródeł dźwięku (double mode/share), drugi (poly) adresuje "nowy" oscylator z każdą zagraną nutą. Ten ostatni charakteryzuje się tym, że oscylatory są dosłownie odtwarzane sekwencyjnie.